« مقدمه » زندگانى جلال الدين دوانى در سال 830 هجرى در « دوان » از قراى كازرون زاده شد . در زادگاه خويش علوم مقدماتى را نزد پدر دانشمندش سعد الدين اسعد كه از شاگردان محقق نامى « مير سيد شريف جرجانى » بود ، آموخت . در ميان علوم متداول عصر به فلسفه و كلام و منطق و ديگر فنون عقلى دل بست . در اوايل جوانى به يك سلسله تحقيقات و مطالعات وسيع در فلسفه و كلام پرداخت ، تا آنجا كه در اين رشته‌ها تخصص يافت . در اين زمان جلال الدين از آميزش با مردم و امورى كه او را از تعقيب هدفهاى عالى و بزرگش باز مىداشت جدا پرهيز مىكرد و جز مطالعه و درس و كشف رازهاى خلقت و دقت در مباحث علمى چيزى نمىشناخت . محيط دهكده با همهء مناظر دلفريبى كه داشت ، براى مطالعات وسيع و تحقيقات فلسفى او كه اوقات و افكار آن نابغهء جوان را پيوسته به خود مشغول مىداشت ، كافى نبود و به نظرش بسيار تنگ مىنمود ، و چون فكر بلندش ميدان وسيعترى جستجو مىكرد ، در همان ايام جوانى به فراز كوهى عظيم و سر به فلك كشيده رخت كشيد ، كه از آنجا قسمت اعظم « دشت ارژن » معروف